Het Bewustzijn

Ik denk nu – hoe vaak ben ik al niet een zin zo begonnen? – dat de belangrijkste categorisatie van mensen te maken heeft met het wel of niet bewust leven, of het wel of niet bewust willen leven. Ik heb het nodig om, na voor een onbepaalde tijd door het leven te hebben gerend, terug te keren naar het bewustzijn van het moment, van een uur, van een dag en uiteindelijk van m’n leven. Sommigen zouden dit ‘reflecteren’ noemen en hoewel het er wel iets van wegheeft, noem ik het zelf niet zo. Reflecteren klinkt namelijk heel klinisch alsof het alleen gaat om de overpeinzing zelf en om het resultaat daarvan, terwijl het juist het emotionele proces van de overpeinzing, van het overdenken, van het bewustworden van het leven of een onderdeel daarvan is dat verreweg het belangrijkste is. Het is is onbelangrijk of er resultaat wordt geboekt in het intellectuele proces van het overdenken, in ieder geval onbelangrijk voor mijn categorisatie, omdat het er vooral omgaat of iemand het bewustwordingproces beleeft of er aan voorbijvliegt.
Ik heb ook wel eens gedacht dat anderen misschien een veel hogere limiet hebben dan ik voordat ze zich moeten ontladen en het dientengevolge lijkt alsof ze niet bewust leven, alsof ze de emoties die de eerste groep wel voelt niet voelen, en dat lijkt ook een logische verklaring; dat zou ook betekenen dat je je limiet misschien kan verlengen tot op een bepaald gebied waar jij je er comfortabel mee voelt. En dat zou weer betekenen dat men ervoor kan kiezen wel of niet bewust te leven, en ook dat ik er bewust voor heb gekozen zo emotioneel mogelijk te leven.

Equilibrium of Youth

It’s exactly days like these that make me reconsider my assumptions about finding a balance in life. It is, at the moment, as tempting as it can get to not want to find a balance and to live simply where the wind takes me. Had you asked me yesterday, I would have replied there was nothing else but wanting to have balance or the road towards balance on my mind; but today, I feel I can hold it out a couple of days longer without, at least until my heart warns me it might stop beating unless I put it back on the shelf, where I’m sure it can rest peacefully, fully supplied with blood but drained from all life.

Francais

Ik heb een nieuwe reden gevonden waarom het voor mij zo urgent is een nieuwe taal, of misschien nieuwe talen, te leren. Het is niet mijn inherente interesse in alles om mij heen maar eerder een vorm van overleving die, zo denk ik nu, de belangrijkste reden voor mij is om een taal te leren. Ik merk namelijk vooral dat wanneer ik een andere taal spreek ik me beter op m’n gemak voel, en het wel of niet op m’n gemak voelen is altijd al een enorm thema geweest in mijn leven; een thema dat ik nooit genoeg uitgediept heb, waarschijnlijk door de angst om het aan te raken.

Wanneer ik een andere taal spreek dan deze, dan de taal waarmee mijn hersens gevormd zouden zijn, heb ik een nieuwe benadering van een situatie die in deze taal altijd al heeft vastgelegen. Ik begrijp de situatie hetzelfde maar ik ben niet gebonden aan een bepaalde reactie die alle creativiteit van me ontneemt; het is kennelijk ervaring in situaties in deze taal dat me vastgepind houdt, dat me dwingt om op iets te reageren zoals ik er altijd al op heb gereageerd. Het zou ook inconsistent zijn als ik dat niet deed. Maar een nieuwe taal, een nieuwe reactie; zolang het overgrote deel van de conversaties, net als taal, de oppervlakkige kant van vorm aanneemt, maakt dat het voor mij mogelijk om, zodra er een verandering van taal plaatsvindt, ook een verandering van oppervlakkige houding aan te nemen. Het is als een nieuwe laag die over me heen zit die opnieuw de situatie kan analyseren om opnieuw een keuze te maken uit wat de beste, meest interessante, meest uitdagende, etc. manier is om te antwoorden of om niet te antwoorden. Zolang het gaat om dingen die mij niet maken als persoon of die ik niet als zodanig weet te waarderen dat ik het belangrijk vind dat standpunt in elke taal uit te stralen, zal grilligheid mijn grootste persoonlijke kenmerk zijn in een taalbarrièrevrije leefomgeving, die effectief toch nooit zal bestaan. Belangrijk is dat ik het niet als negatief ervaar: het ontneemt onzekerheid omdat het mogelijkheden opent voor sociale omgang. Het maakt van mij een aangenamer persoon in gezelschap. Het verbetert mijn zelfbeeld en versterkt mijn zelfvertrouwen. Zodra mijn zelfbeeld verbetert, ben ik socialer en dus voor veel mensen een beter persoon. Het gaat uiteindelijk om wat andere mensen van je vinden want andere mensen maken je. Door middel van taal creeer ik diverse lagen van oppervlakkig reactievermogen.

Notes to an Absent Lover, #2

If only you were more similar to me, had two eyes, preferably green, two feet for me to play with, long dark hair in order for me to catch you when you run away from me eventually, or short red hair so that you can escape my touch after you've given me my heroin; a pounding heart to keep me awake during the night.

If only you were more human than ideas usually are.

Notes to an Absent Lover, #1

Your absence fills everything.

à côté de la Garonne

Un point d’interrogation sur les têtes d’étudiants,

Embrouillés par l’atmosphere, dans ton estomac,

La ville en rose, mais par ici plutôt la ville urineuse;

You’re treacherous. As close as we are to the stream,

On the red grass, glass, from emptied wine bottles

Recycled, we lack all consciousness of your rapidness.

Heartbeats, and we smoke Greek cabdriver cigarettes, rolled

With paper that must’ve been used during the Trojan War

To fortify the city walls, so strong, so lasting;

I hear myself speak French but no-one else does,

Even though I think you’re listening.

Dans quelques secondes, moi, il faudra que je te raconte

L’histoire de ma vie, et donc, au lieu de cela,

Je rêve de m’immerger complètement

Dans ton corps.

De herinnering aan jouw liefde doorboort mijn schrijven,

Voor even,

En voor heel even voor altijd.

I am not I

- Juan Ramon Jiminez

I am not I.
I am this one
walking beside me whom I do not see,
whom at times I manage to visit,
and whom at other times I forget;
the one who remains silent while I talk,
the one who forgives, sweet, when I hate,
the one who takes a walk when I am indoors,
the one who will remain standing when I die.